دوشنبه ۰۵ مهر ۱۴۰۰

ویژه نامه


پیروز میدان

پیروز میدان

«من تخلف عنی لم یبلغ الفتح»

در کتاب ارزشمند بصائر الدرجات چنین آمده است :

«حَدَّثَنَا أَیُّوبُ بْنُ نُوحٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ یَحْیَى عَنْ مَرْوَانَ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ حَمْزَهَ بْنِ حُمْرَانَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: ذَکَرْنَا خُرُوجَ الْحُسَیْنِ وَ تَخَلُّفَ ابْنِ الْحَنَفِیَّه عَنْهُ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ یَا حَمْزَهُ إِنِّی سَأُحَدِّثُکَ فِی هَذَا الْحَدِیثِ وَ لَا تَسْأَلْ عَنْهُ بَعْدَ مَجْلِسِنَا هَذَا إِنَّ الْحُسَیْنَ لَمَّا فَصَلَ مُتَوَجِّهاً دَعَا بِقِرْطَاسٍ وَ کَتَبَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ مِنَ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ إِلَى بَنِی هَاشِمٍ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّهُ مَنْ ألحق [لَحِقَ‏] بِی مِنْکُمْ اسْتُشْهِدَ مَعِی وَ مَنْ تَخَلَّفَ لَمْ یَبْلُغِ الْفَتْحَ وَ السَّلَامُ.. (بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد صلى الله علیهم، ج‏1، ص: 482)

عبیدالله حرّ جعفی که به دعوت امام حسین علیه السلام لبیک نگفت، پس از حادثه کربلا سخت پشیمان شد، و خود را به آرامگاه شهیدان رسانید و برای آنان طلب آمرزش کرد. او اشعاری دارد که نشانگر پشیمانی و ندامت اوست:

فیا لک حسره مادمتُ حیّاً تردد بین حلقی و التراقی

حسینٌ حین یطلب بذل نصری علی هل الضلاله و الشقاق

لقد فار الأولی نصروا حسیناً و خاب الأخرون ذوالنفاق

وی کسانی را که در رکاب امام حسین علیه السلام به شهادت رسیدند، رستگار و پیروز و دیگران را شکست خورده معرفی می کند. به نظر می رسد کلام او برگرفته از فرمایش امام علیه السلام در نامه به بنی هاشم است که فرمود: هر کس به من ملحق شود به شهادت خواهد رسید و هر کس از من جدا شود به پیروزی نخواهد رسید.

آری، شهادت حسین علیه السلام و یارانش پیروزی بود زیرا از نظر معنوی «عند ربهم یرزقون» بودند و آثار پیروزی ظاهری هم بلافاصله بعد از شهادت آشکار شد که طلیعه فتح منفور شدن امویان بود. چنانکه عقیله کبری علیها السلام فرمود: ننگ وعاری شما را گرفت که برای ابدیت نمی توانید آن را شستشو دهید و از خود دور کنید و امام علیه السلام در روز عاشورا متمثل به این شعر شد که :

فان نهزم فهزامون قدما و ان نهزم فغیر مهزمینا

اگر دشمن را شکست دادیم این کار همیشگی ما بوده و چنانچه در ظاهر شکست خوردیم، در همان حال پیروزی واقعی از آن ماست.

منبع: ثارالله خون حسین در رگ های حسین علیه السلام.عندلیب همدانی.ص