جمعه ۰۲ مهر ۱۴۰۰

از مرحوم آیت الله سید احمد زنجانی


گزیده الکلام …؛ سیر یکصد ساله ریش و سبیل در مملکت ما


سیر یکصد ساله ریش و سبیل در مملکت ما

بارى، ریش و سبیل هم در این یک قرن اخیر، مراحلى را طى نموده، جادّه‏هاى نشیب و فراز پیموده. در زمان فتحعلى شاه، جانب افراط را گرفته، تا شال کمر، رهسپار بوده و در زمان محمّد شاه، از حدّ افراط برگشته، در حدّ اعتدال قرار گرفته بود و در زمان ناصر الدین شاه، رو به جانب تفریط نهاده، از بیخ برداشته شد؛ ولکن در عوض، بر سبیل افزود.

ناصر الدین شاه، از عمّ خود، بهمن میرزا پرسیده بود که در زمان خاقان مغفور (فتحعلى شاه)، بر تو خوش گذشت یا در زمان من؟ گفته بود: در هیچ کدام؛ زیرا که در عهد خاقان، ریش‏دار محترم بود، آن‏وقت من ریش نداشتم، و در عهد تو بى‏ریش محترم است [و] من ریش دارم!

و در زمان مظفّر الدین شاه، در حال وقوف بود به همان حال سابق؛ ریش‏هاى تراشیده [و] سبیل‏ها، کلفت و دراز. و در زمان محمّدعلى شاه، از درازى و کلفتى سبیل کاسته شد و در عهد احمد شاه، سبیل، به کلّى رفت؛ فقط دو تا نقطه سیاه، برابر دماغ [به عنوان] علامت ماند. این، سیر یکصد ساله ریش و سبیل در این مملکت ما.