دوشنبه ۰۵ مهر ۱۴۰۰

ویژه نامه


«امَّا حُزْنِى فَسَرْمَدٌ وَ امَّا لَیْلِى فَمُسَهَّدٌ»

«امَّا حُزْنِى فَسَرْمَدٌ وَ امَّا لَیْلِى فَمُسَهَّدٌ»

مخفی بودن قبر مطهر حضرت زهرا(سلام الله علیها) و دفن شبانه ایشان برهان قاطع و سند واضحی بر ظلم ها و ستم هایی است که از سوی امت بعد از رحلت پیامبر (صلی الله علیه و آله) بر ایشان روا داشتند. امری که در احادیث مختلفی از اهل بیت(علیهم السلام) به آن اشاره شده و تاکید بر زنده نگه داشتن آن در بین شیعیان و محبان خویش داشته اند.

مرحوم آیت الله خویی(صراط النجاه ج 3 ص431) در این باره به روایت معتبری از امام کاظم (علیه السلام) اشاره کرده و معتقدند که روایت ذیل ظهور در مظلومیت حضرت زهرا (سلام الله علیها) دارد.

«عَنْ عَلِیِّ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَخِیهِ أَبِی الْحَسَنِ ع قَالَ إِنَّ فَاطِمَهَ ع صِدِّیقَهٌ شَهِیدَه»

این روایت علاوه بر این که دلالت برعصمت حضرت زهرا (سلام الله علیها) دارد دلالت بر شهادت ایشان نیز دارد. در توضیح روایت مذکور می توان چنین گفت که شهید به معنى کسى است که در راه دفاع از حق به وسیله شمشیر یا سلاح و یا وسیله دیگرى مانند سم کشته شود. چنین کسى اگر در میدان نبرد کشته شد، حکمى از احکام فقه به او اختصاص ‏دارد و آن عدم نیاز به غسل است. از این رو بسیاری از معصومین (علیهم السلام) که با ضرب شمشیر یا خوردن زهر به قتل رسیده، شهید بوده هر چند در معرکه قتال نبودند. چنانچه حضرت زهرا (سلام الله علیها) نیز در دفاع دین و حمایت از امام زمان خویش به شهادت رسید. به عبارت دیگر استناد مرگ حضرت فاطمه (علیهاالسلام) به زدن آن حضرت با تازیانه و فشردن میان در و دیوار، واقعیت غمبارى است که روایات رسیده در این مورد بسیار بوده و بر آن اساس از مرگ ایشان به شهادت تعبیر شده است. مرحوم علامه مجلسی در شرح این روایت چنین می نویسد: «و شهادتها صلوات الله علیها کانت من ضرب ‏عمر الباب على بطنها عند إراده أمیر المؤمنین للبیعه» (روضه المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه، ج‌5، ص: 343)‏. در دلائل الامامه مرحوم طبری از امام صادق (علیه السلام) چنین نقل شده است :

«.. و کان سبب وفاتها أن قنفذا مولى الرجل لکزها بنعل السیف بأمره فأسقطت محسنا». از سوی دیگر در روایت منقول در کافی از حضرت علی (علیه السلام) در لحظه دفن نیز به این نکته اشاره شده است :

« و ستنبئک ابنتک بتظافر أمتک على هضمها، فأحفها السؤال و استخبرها الحال، فکل من غلیل معتلج بصدرها لم تجد الى بثّه سبیلا، و ستقول و یحکم اللّه و هو خیر الحاکمین» و قال علیه السّلام: «فبعین اللّه تدفن ابنتک سرا، و تهضم حقّها، و تمنع إرثها جهرا، و لم یتباعد العهد، و لم یخلق منک الذکر، و الى اللّه یا رسول اللّه المشتکى». (کافی ج 1ص459)

همچنین در «کامل الزّیارات» و به خبر «حمّاد بن ‏عثمان» از امام صادق علیه السلام چنین می خوانیم: در سفر معراج پیامبر صلی الله علیه و آله، به هنگام گزارش از آینده امّت، به آن حضرت گفته شد: امّا دخترت زهرا علیهاالسلام، پس از رحلت تو، مورد ستم قرار خواهد گرفت. او را در حالى که باردار است، خواهند زد و او جنین خود را بر اثر آن ضربات ظالمانه خواهد افکند و به شهادت خواهد رسید! « وأما ابنتک فتظلم وتحرم ویؤخذ حقّها غصباً ـ الذی تجعله لها ـ وتُضرب وهی حامل، ویُدخل على حریمها ومنزلها بغیر إذن» (کامل الزِّیارات/ ص 333.)( البحار 53: 18)

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى الصِّدِّیقَهِ فَاطِمَهَ الزَّکِیَّهِ حَبِیبَهِ حَبِیبِکَ‏ وَ نَبِیِّکَ وَ أُمِّ أَحِبَّائِکَ وَ أَصْفِیَائِکَ الَّتِی انْتَجَبْتَهَا وَ فَضَّلْتَهَا وَ اخْتَرْتَهَا عَلَى نِسَاءِ الْعَالَمِینَ اللَّهُمَّ کُنِ الطَّالِبَ لَهَا مِمَّنْ ظَلَمَهَا وَ اسْتَخَفَّ بِحَقِّهَا وَ کُنِ الثَّائِرَ اللَّهُمَّ بِدَمِ أَوْلَادِهَا اللَّهُمَّ وَ کَمَا جَعَلْتَهَا أُمَّ أَئِمَّهِ الْهُدَى وَ حَلِیلَهَ صَاحِبِ اللِّوَاءِ وَ الْکَرِیمَهَ عِنْدَ الْمَلَإِ الْأَعْلَى فَصَلِّ عَلَیْهَا وَ عَلَى أُمِّهَا خَدِیجَهَ الْکُبْرَى صَلَاهً تُکْرِمُ بِهَا وَجْهَ أَبِیهَا مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ تُقِرُّ بِهَا أَعْیُنَ ذُرِّیَّتِهَا وَ أَبْلِغْهُمْ عَنِّی فِی هَذِهِ السَّاعَهِ أَفْضَلَ التَّحِیَّهِ وَ السَّلَام .(مصباح المجتهد ج1 ص 401)