چهارشنبه ۳۱ شهریور ۱۴۰۰

بیانات


بى اعتنا به امرشاه


بى اعتنا به امرشاه

در سال 1287 ناصرالدین شاه با عنوان سلطنت به عتبات عالیات مى ‏رود. او بارها مى‏ خواست به عتبات برود، ولى عثمانیها نمى ‏خواستند که با عنوان سلطنت بیاید، بلکه مى ‏گفتند به صورت عادى بیاید. تا اینکه میرزا حسین سپهسالار، سفیر ایران در عراق، مدّتى در آنجا مى ‏ماند و محبت حاکم عثمانى را جلب مى ‏کند و سرانجام آنها با سفر ناصرالدین شاه موافقت مى ‏کنند.

یکى از امورى که در این سفر اتفاق افتاد، تغییر اذان کربلا و نجف به صورت اذان شیعى بود . وقتى ناصرالدین شاه صداى اذان مطابق اهل سنّت را مى ‏شنود، دستور مى ‏دهد که اذان شیعه را بگویند و از آن به بعد در این دو شهر مطابق مذهب شیعه اذان گفته مى ‏شود.

در آن سفر یک بار ناصرالدین شاه در هنگام اذان ظهر در حرم امام حسین علیه‏السلام بود. اتفاقاً فاضل اردکانى هم در حرم حضور داشت. شاه خطاب مى ‏کند که اقامه جماعت کنند تا ما هم با ایشان نماز بخوانیم. فاضل که بى اعتنا به دنیا و مافیها بود، مى ‏گوید: وضو ندارم. ایشان به این مسائل اهمیت نمى ‏داد که شاه است، یا بگوید که صبر کن تابروم وضو بگیرم.