سه شنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۰

بیانات


دو قضیه غیر عادی


دو قضیه غیر عادی

یکی از کرامات و قضایای غیرعادی که خود من دیدم، نماز استسقای آقای آسیّد محمدتقی خوانساری بود و از قضایایی که با واسطه شنیدم و جزو قطعیات است، جریان ختم زیارت عاشورا برای دفع وبا و به دستور سید محمد فشارکی در زمان میرزای شیرازی[1] است.


[1] در الکلام یجرّ الکلام تفصیل این قضیه چنین نقل شده است:

مرحوم آیه الله آقای حاج شیخ عبدالکریم حائری نقل کرد فرمود: من و آقای آقا میرزا علی آقا (آقازاده میرزای شیرازی) و آقا سید محمد سنگلجی در سامرا شب در پشت بام در خدمت مرحوم آقای میرزا محمد تقی شیرازی درس می‌خواندیم. در اثناء درس ما استاد بزرگ ما مرحوم آقای آقا سید محمد فشارکی تشریف آورده در حالتی که آثار گرفتگی و انقباض در بشره‌اش پیدا بود. معلوم شد که این انقلاب و انقباض وی در اثر بروز وبا بود در عراق که در آن اوقات خبرش منتشر شده بود. فرمود: شما مرا مجتهد می‌دانید؟ عرض کردیم: بلی، فرمود: عادل می‌دانید؟ [گفتیم:] بلی، فرمود: من به تمامی شیعیان سامرا از زن و مرد حکم می‌کنم که هر یک از ایشان یک فقره زیارت عاشورا نیابتاً از نرجس خاتون والده ماجده حضرت حجت (سلام الله علیه) بخوانند و آن خاتون را نزد فرزند بزرگوارش شفیع قرار بدهند که آن حضرت پیش حضرت خداوند عالم شفاعت نماید تا خداوند، شیعیان سامرا را از این بلا نجات دهد. فرمد: همین‌که این حکم صادر گردید و چون مقام ترس و بیم بود همه شیعه‌های مقیم سامرا اطاعت نموده زیارت عاشورا را به همان قرار خواندند. در نیتجه آن، یک نفر شیعه در سامرا تلف نشد در حالتی که هر روز ده پانزده نفر از غیرشیعه تلف می‌شد. (الکلام یجرّ الکلام، ج۱، ص۵۴)