شنبه ۰۳ مهر ۱۴۰۰

ویژه نامه


زینب کبری؛ حامل ثقل امامت

الی أخته زینب بنت علی

زینب کبری «علیها السلام» و حمل ثقل امامت

یکی از مسلمات تاریخ اسلام «حمل ثقل عظیم امامت» از امام حسین علیه السلام به حضرت زینب علیهاالسلام و از ایشان به امام سجاد علیه السلام بوده که این خود حاکی از اوج عظمت حضرت زینب علیها السلام و به تعبیر مرحوم مامقانی دلالت بر عصمت آن بانوی بزرگوار می کند. از سوی دیگر نیابت خاص ایشان از امام سجاد علیه السلام در بیان احکام نیز گواه بر صدق و طهارت آن بانوی الهی است .

مرحوم مامقانی در این باره چنین می گوید : ‏

أقول: زینب، و ما زینب! و ما أدراک ما زینب!‏

هی عقیله بنی هاشم، و قد حازت من الصفات الحمیده ما لم یحزها بعد امّها أحد، حتّى حقّ أن یقال: هی ‏الصدّیقه الصغرى.

هی فی الحجاب و العفاف فریده، لم یر شخصها أحد من الرجال فی زمان أبیها و أخویها إلى یوم الطفّ، و ‏هی فی الصبر و الثبات و قوّه الإیمان و التقوى وحیده، و فی الفصاحه و البلاغه کأنّها تفرغ عن لسان أمیر ‏المؤمنین علیه السّلام، کما لا یخفى على من أمعن النظر فی خطبتها.‏

و لو قلنا بعصمتها لم یکن لأحد أن ینکر إن کان عارفا بأحوالها فی الطفّ و ما بعده، کیف و لو لا ذلک لما ‏حمّلها الحسین علیه السّلام مقدارا من ثقل الإمامه أیّام مرض السجّاد علیه السّلام، و ما أوصى إلیها بجمله من ‏وصایاه،

و لما أنابها السجّاد نیابه خاصّه فی بیان الأحکام و جمله اخرى من آثار الولایه.‏

أ لاترى ما رواه الصدوق فی «إکمال الدین» و الشیخ (ره) فی کتاب «الغیبه» مسندا عن أحمد بن إبراهیم قال: ‏دخلت على حکیمه بنت محمّد بن علیّ أبی الحسن العسکری علیها السّلام فی سنه اثنتین و ثمانین بعد ‏المائتین، فکلّمتها من وراء حجاب، و سألتها عن دینها، فسمّت لی من نأتمّ به، ثمّ قالت: فلان ابن الحسن؛

فقلت لها: جعلنی اللّه فداک معاینه أو خبرا؟

فقالت: خبرا عن أبی محمّد علیه السّلام کتب به إلى امّه.‏

فقلت لها: فأین المولود؟ فقالت: مستور،

فقلت: إلى من تفزع الشیعه؟ فقالت: إلى الجدّه أمّ أبی محمّد

فقلت لها: أقتدی بمن فی وصیّته إلى المرأه؟ فقالت:‏

اقتد بالحسین بن علیّ بن أبی طالب علیهما السّلام، إنّ الحسین بن علیّ علیهما السّلام أوصى إلى أخته زینب ‏بنت علیّ بن أبی طالب علیهم السّلام فی الظاهر، و کان ما یخرج عن علیّ بن الحسین من علم ینسب إلى ‏زینب بنت علیّ علیهما السّلام تستّرا على علیّ بن الحسین علیهما السّلام … ‏( کمال الدین ص 501، الغیبه للطوسی ص 138)

ترجمه:

زینب و تو چه میدانی که زینب کیست؟

او عقیله بنی هاشم است و در حجاب و عفاف یگانه زمان خویش بود. در صبر و استقامت و ثبات ایمان بی ‏نظیر بود. در فصاحت و شیوایی کلام چون پدر خویش بود. و اگر ما قائل به عصمت ایشان شویم و این ‏نکته براساس آنچه که در واقعه عاشورا به وقع پیوست قابل اثبات است. هنگامی که امام حسین علیه السلام ‏ثقل امامت را بر عهده حضرت زینب گذاشته تا جان امام سجاد علیه السلام از خطرات مصون بماند. چنانچه ‏ایشان به نیابت خاص از امام سجاد علیه السلام به تبیین احکام الهی نیز می پرداخت.‏ همچنین مرحوم شیخ صدوق در کتاب «اکمال الدین» و شیخ طوسى در «غیبت» به صورت مسند از احمد ‏بن ابراهیم روایت مى‏کنند که گفت: در سال ۲۸۲ بر حکیمه دختر حضرت جواد الائمه امام محمّد تقى (علیه السلام) ‏وارد شدم و از پس پرده با او صحبت کرده، از دین و آیین او پرسیدم و او نام امام خود را برده، گفت: فلانى ‏پسر حسن. به او عرض کردم: فدایت شوم آیا آن حضرت را به چشم خود دیده‏اید یا این که از روى اخبار و ‏آثار مى‏گویید؟ گفت: از روى روایتى که از حضرت عسکرى (علیه السلام) به مادرش نوشته شده است. گفتم: آن مولود ‏کجا است؟ گفت: پنهان است. گفتم: پس شیعه چه کنند و نزد چه کسى مشکلات خود را بازگو نمایند؟ گفت: ‏به جدّه، مادر حضرت عسکرى. گفتم: آیا به کسى اقتدا کنم که زنى وصایت او را بر عهده دارد؟ گفت: به ‏حسین بن على (علیه السلام) اقتدا کن که در ظاهر به خواهرش زینب (علیها السلام) وصیت کرد و هر گونه دانشى که از ‏حضرت سجّاد (علیه السلام) بروز مى‏کرد به حضرت زینب (علیها السلام) نسبت داده مى‏شد تا بدین گونه جان حضرت سجّاد ‏‏(علیه السلام) محفوظ بماند. از عظمت آن بانوی بزرگوار می باشد. ‏.( تنقیح المقال: 3/ 79)‏