سه شنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۰

ویژه نامه


سخنان عاشوراییان و زیارت جامعه کبیره

«سخنان عاشوراییان و زیارت جامعه کبیره»

از آنجا که روح واقعه کربلا «ولایت» است و زیارت جامعه کبیره در برگیرنده مسائل مهمی در این زمینه است بعضی از سخنان امام و اهل بیت او علیهم السلام را در قیام عاشورا و آنچه از ائمه دیگر علیهم السلام در این باره آمده با عبارت های زیارت جامعه مقایسه می کنیم تا اهمیت مساله «ولایت» و ابعاد آن روشنتر شود .

1.زیارت جامعه: اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ یا اَهْلَ بَیْتِ النُّبُوَّهِ، وَمَوْضِعَ الرِّسالَهِ، وَمُخْتَلَفَ الْمَلائِکَهِ، وَمَهْبِطَ الْوَحْىِ، وَمَعْدِنَ الرَّحْمَهِ

امام علیه السلام خطاب به ولید می فرماید : أَیُّهَا الْأَمِیرُ إِنَّا أَهْلُ بَیْتِ النُّبُوَّهِ وَ مَعْدِنُ الرِّسَالَهِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِکَهِ[1]

زینب کبری علیهاالسلام در خطابه کوفه می فرماید: «أنی ترحضون قتل سلیل خاتم النبوه و معدن الرساله»[2]

2.زیارت جامعه: «بکم فتح الله و بکم یختم»

امام خطاب به ولید: «بنا فتح الله و بنا ختم الله »[3]

امام صادق علیه السلام در زیارت سید الشهداء : «بکم فتح الله و بکم یختم الله »

3.زیارت جامعه: «خزان العلم» « خزنه لعمله و مستودعا لحکمته» و «و عیبه علمه»

خطابه فاطمه بنت الحسین علیهماالسلام: «و جعل علمه عندنا و فهمه لدینا فنحن عیبه علمه ووعاء فهمه و حکمته …»[4]

4.زیارت جامعه: «حجته» و «وحجج الله علی اهل الدنیا و الاخره و الاولی».

خطابه فاطمه بیت الحسین علیهما السلام: «فنحن … و حجته علی الارض فی بلاده لعباده »

5.زیارت جامعه: «اصول الکرم» و «عباده المکرمین» «فبلغ الله بکم اشرف محل المکرمین»

خطابه فاطمه بنت الحسین علیهماالسلام: «أکرمنا الله بکرامته»[5]

6.زیارت جامعه: «أمرتم بالمعروف و نهیتم عن المنکر»

امام در نامه به محمد حنفیه: « اُرِیدُ اَن آمِر بِالمَعروفِ وَ اَنهَی عَنِ المُنکَرِ »[6]

امام در کنار مرقد پیامبر صلی الله علیه و آله: « إِنِّی اُحِبُّ الْمَعْرُوفَ وَ اُنْکِرُ الْمُنْکِرَ »

7.زیارت جامعه: « الْحَقُّ مَعَکُمْ وَ فِیکُمْ وَ مِنْکُمْ وَ إِلَیْکُمْ وَ أَنْتُمْ أَهْلُهُ وَ مَعْدِنُ»

امام علیه السلام: «اِنّ اهل الکوفه کتبوا الىَّ یسألوننى ان اقدم علیهم لما رجوا من احیاء معالم الحق و اماته

البدع»[7]

امام علیه السلام: «أَیُّهَا النَّاسُ إِنِّی لَمْ آتِکُمْ حَتَّى أَتَتْنِی کُتُبُکُمْ وَ قَدِمَتْ عَلَیَّ رُسُلُکُمْ أَنِ اقْدمْ عَلَیْنَا فَإِنَّهُ لَیْسَ لَنَا إِمَامٌ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ یَجْمَعَنَا بِکَ عَلَى الْهُدَى وَ الْحَقِّ»[8]

امام علیه السلام: «أَلَا تَرَوْنَ أَنَّ الْحَقَّ لَایُعْمَلُ بِهِ، وَأَنَّ الْبَاطِلَ لَایُتَنَاهَی‌ عَنْهُ!؟»[9]

9.در زیارت جامعه چنین می خوانیم: «آتَاکُمُ اللَّهُ مَا لَمْ یُؤْتِ أَحَداً مِنَ الْعَالَمِینَ»

امام علیه السلام یک جلوه از فیض الهی را این گونه بیان می کند: « الل‍همَّ إنِّى أحمَدُکَ عَلَى أن کَرَّمتَنا بِالنُّبُوَّه و عَلَّمتَنا القُرآنَ و فَقَّهتَنا فى الدِّینِ و جَعَلتَ لَنا أسماعًا و أبصارًا و أفئِدَه، »[10]

منبع: ثارالله . عندلیب همدانی.


[1] -الفتوح. چ 3 ص 14.بحار ج44 ص325

[2] -بحار 45 ص 109

[3] -بحار 44 ص 325

[4] -بجار 45 ص 110

[5] -بحار 45 ص 110

[6] -بحار 44 ص 329

[7] -اخبارالطوال ص 246

[8] -ارشاد ص 207

[9] بحارج 44 ص 381

[10] -ارشاد ص 207