چهارشنبه ۳۱ شهریور ۱۴۰۰

ویژه نامه


عزت مومن؛ ما اقْبَحَ بِالْمُؤْمِنِ انْ تَکُونَ لَهُ رَغْبَهٌ تُذِلُّهُ

عزت مومن؛ ما اقْبَحَ بِالْمُؤْمِنِ انْ تَکُونَ لَهُ رَغْبَهٌ تُذِلُّهُ

یکی از مهترین نکاتی که در روایات ما بدان اشاره شده و مورد اهتمام معصومین (علیهم السلام) بوده این است که مومن باید علائق و امیال خود را کنترل نموده و آن را در راستای اطاعت از خدا بکار بگیرد.به طور کلی در روایات بر مساله عزت مؤمن، تاکید شده که مؤمن نباید وسائل ذلت خود را فراهم سازد، خدا خواسته او عزیز باشد او هم براى حفظ این عزت باید بکوشد.

در بیانی نورانی وجود مبارک امام حسن عسگری (علیه السلام) فرمودند:

ما اقْبَحَ بِالْمُؤْمِنِ انْ تَکُونَ لَهُ رَغْبَهٌ تُذِلُّهُ« قبیح ترین و زشت ترین حالت و خصلت براى مؤمن آن حالتى است که داراى آرزوئى باشد که سبب ذلّت و خوارى او گردد.»(بحار الأنوار / جلد 75 / صفحه 374 )

مطابق با این کلام نورانی امام عسگری (علیه السلام) مومن نباید به چیزی میل داشته باشد که منتهی به ذلت خود شود که در غیر این صورت امر قبیح و ناپسندی خواهد بود . در مقابل چنانچه در قرآن بدان اشاره شده است عزت مومنین در ایمان به خداو بندگی او و تبعیت از فرمایشات معصومین( علیهم السلام) می باشد . چنانچه در آیات مختلفی از قرآن تصریح شده که تمام عزت نزد خداوند است: «إِنَّ الْعِزَّهَ لِلَّهِ جَمیعاً» (نساء، 139؛ یونس، 65؛ فاطر، 10) لذا اگر کسی به دنبال کسب عزت باشد راهی ندارد مگر این که خداوند آن را به او عطا فرماید؛ و در راستای ایمان و اطاعت از خداوند است که انسان دارای عزت می شود.

در حدیثى پیامبر (صلی الله علیخ و آله) فرمودند: “ان ربکم یقول کل یوم: أنا العزیز، فمن أراد عز الدارین فلیطع العزیز”: پروردگار شما همه روز مى‏گوید: منم عزیز؛ و هر کس عزت دو جهان خواهد باید اطاعت عزیز کند. (تفسیر نور الثقلین، ج‏4، ص 352(

از سوی دیگر در نامه ای از امام حسن عسگری (علیه السلام) به علىّ بن بابویه قمی حضرت اشاره به نکاتی داشته اند که عمل به هر یک از آنها می تواند موجبات عزت مومن را فراهم آورد.

امام حسن عسکرى (علیه السلام) در این نامه که از علی بن بابویه به عنوان مورد اعتماد خویش و فقیه اهل بیت نام می برد، پس از حمد خدا و درود بر پیامبر و عترت طاهرینش مى‏فرماید:

اى فقیه مورد اعتماد من، على بن الحسین بن بابویه القمى، خداوند تو را به کارهاى مورد رضایتش توفیق دهد و از نسل تو، اولاد صالح بیافریند. تو را به رعایت تقوى و برپا داشتن نماز و اداى زکات وصیّت مى‏کنم، زیرا کسى که زکات نپردازد، نمازش قبول نخواهد شد. و نیز تو را سفارش مى‏کنم به بخشایش گناه دیگران، و خویشتن‏دارى به هنگام خشم و غضب، ارتباط با خویشاوندان، تعاون و همکارى با برادران دینى و کوشش در رفع نیازهاى آنها در تنگدستى و گشاده‏دستى، بردبارى و کسب آگاهى و معرفت در دین. در کارها ثابت قدم و با قرآن هم‏پیمان باش، اخلاق خود را نیکو گردان و دیگران را به کارهاى شایسته امر کن و از پلیدى‏ها باز دار، زیرا خداوند فرموده است: «در بسیارى از سخنان آهسته و در گوشى آنها، هیچ خیرى نیست مگر اینکه ضمن آن، به صدقه یا کار نیک و یا اصلاح بین مردم امر نمایند» [و بطور کلّى‏] تو را سفارش مى‏کنم به خوددارى از تمام معاصى و گناهان.

نماز شب را ترک مکن، زیرا پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلّم) در وصیّت خود به علىّ علیه السّلام، سه مرتبه فرمود: «بر نماز شب مواظبت نما. و [آگاه باش‏] هر کس نسبت به نماز شب بى‏اعتنا باشد، از ما نیست» پس اى علىّ بن الحسین، تو خود به سفارشات من عمل کن و شیعیان مرا نیز دستور ده تا عمل کنند.

نیز تو را به صبر و پایدارى و انتظار فرج توصیه مى‏کنم، زیرا پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلّم) فرمود: «بهترین کارهاى امت من، انتظار فرج است». شیعیان ما همواره در غم و اندوه به سر مى‏برند تا فرزندم ظهور کند،همان کسى که پیامبر صلى اللَّه علیه و آله و سلّم بشارت آمدنش را داده است. او زمین را از عدل و داد پر مى‏کند، همان گونه که از ظلم و ستم پر شده است.پس بار دیگر اى علىّ بن بابویه، تو را به صبر و استقامت توصیه مى‏کنم و تو نیز به همه شیعیان و پیروان مرا به صبر و استقامت فرمان بده. «به راستى زمین از آن خداست و آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد به ارث مى‏دهد و عاقبت از آن پرهیزگاران است».سلام و رحمت و برکت حقّ بر تو و بر همه شیعیان ما، و درود خداوند بر محمّد (صلی الله علیه و آله و سلّم) و آل او.