پنجشنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۰

ویژه نامه


قرآن کریم در کلام کریم اهل بیت علیه السلام

إنّ هذا القرآن فیه مصابیح النّور ‏

قرآن کریم در کلام کریم اهل بیت علیه السلام

روزی که رسول خاتم(صلی الله علیه و آله و سلّم) دو وزنه سنگین و دو میراث گرانبها (قرآن و عترت) را به مردم معرفی کرد و برای نجات از گمراهی، تمسک به «ثقلین » را توصیه فرمود، اهل بیت خویش را نیز به عنوان قرآن شناسان خبیر معرفی کرد، تا پس از او، امت از ائمه الهام بگیرند و شاگردی عترت را با افتخار بپذیرند. به طور کلی تبیین احکام و معارف والای قرآن یکی از مهمترین رسالت های اهل بیت علیهم السلام می باشد. چرا که فقط آنها مطهَر از هر گونه رجس و آلودگی بوده و طبق آیات قرآن تنها اهل بیت (علیهم السلام) عارف به حقیقت قرآن هستند. (لایمسه الا المطهرون).

با صرف نظر از سیره قرآنی اهل بیت علیهم السلام، توجه به احادیث منقول از ایشان میتواند هر چه بیشتر ما را به اهمیت توجه به قرآن و تلاوت آن بهره گیری از معارف آن توجه دهد. در ادامه برخی از روایات منقول از امام حسن مجتبی علیه السلام در مورد قرآن را با هم مرور می کنیم:

1-قرآن؛ شفاى سینه‏ ها

از امام حسن‏ علیه السلام است که فرمود:

«إنّ هذا القرآن فیه مصابیح النّور و شفاء الصّدور فلیجل جال بضوءه و لیلجم الصّفه قلبه، فانّ التّفکیر حیاه القلب البصیر کما یمشى المستنیرفى الظلمات بالنّور4؛ چراغهاى نور و شفاى سینه‏ها در این قرآن است. پس باید سالک، در نور آن راه بپیماید و با این ویژگى، دل خود را لگام زند؛ زیرا این اندیشیدن حیات دل بیناست، همان گونه که آدمى در تاریکى‏ها با نور روشنایى مى‏گیرد.»( بحارالانوار، ج 78، ص 112)

2-پیرامون تلاوت قرآن‏

از امام حسن‏ علیه السلام است که: «من قرأ القرآن کان له دعوه مجابه امّا معجّله و امّا مؤجّله (بحارالانوار، ج 92، ص 204 )؛ هرکس قرآن بخواند، یک دعاى مستجاب دارد؛ دیر یا زود.»

و فرمود: «من قرأ ثلاث آیات من آخر سوره الحشر اذا أصبح فمات من یومه ذلک طبع بطابع الشّهداء و إن قرأ اذا أمسى فمات فى‏لیلته طبع بطابع الشهداء (بحارالانوار، ج 92، ص 204) هرکسى هنگام صبح سه آیه آخر سوره حشر را بخواند، و در آن روز بمیرد، مُهر شهدا خواهد خورد و چون شب شود و بخواند و بمیرد، نیز ممهور به مهر شهدا می ‏شود.»

3-قرآن؛ امام هدایت‏

امام حسن ‏علیه السلام فرمود:

«ما بقى فى ‏الدنیا بقیّه غیرهذا القرآن فاتّخذوه اماماً یدلّک على هداکم و إنّ احقّ النّاس بالقرآن من عمل به و إن لم یحفظه و أبعدهم منه من لم یعمل به و إن کان یقرأه‏2؛ در دنیا غیر از این قرآن چیزى نمانده است. پس آن را امام خود قرار دهید تا شما را به هدایت راهنمایى کند. سزاوارترین مردم به قرآن کسى است که به آن عمل کند، هرچند آن را حفظ نکرده باشد و دورترین فرد از قرآن کسى است که به آن عمل نکند، هرچند آن را بخواند.»

(کشف الغمّه، ج 1، ص 573؛ ارشادالقلوب، ص 79)

4- شرط آویختن به قرآن

امام حسن علیه السلام در ضمن موعظه ای طولانی پیرامون تمسّک به قرآن فرمود: «واعلموا علماً یقیناً أنّکم لن تعرفوا التقی حتّی تعرفوا صفه الهدی و لن تمسّکوا بمیثاق الکتاب حتّی تعرفوا الذی نبذه و لن تتلوا الکتاب حقّ تلاوته حتّی تعرفوا الذی حرّفه فاذا عرفتم ذلک عرفتم البدع والتکلّف و رأیتم الفریه علی الله و التحریف و رأیتم کیف یهوی من یهوی و… (تحف العقول، ص 227) یقین داشته باشید تا ویژگی هدایت را نشناسید، تقوا را نخواهید شناخت و تا آنانی را که قرآن را پشت سر انداختید، نشناسید، به پیمان قرآن نتوانید آویخت و تا تحریف کنندگان قرآن را نشناسید، آن را چنان که حقّ تلاوت آن باشد، نخواهید خواند. پس وقتی اینها را شناختید، بدعت ها و پیرایه ها را نیز خواهید شناخت و افتراها بر خدا و تحریف را می بینید و پی می برید آن که سقوط کرد، چگونه سقوط نمود.»