دوشنبه ۰۵ مهر ۱۴۰۰

بیانات


مهرِ نان آقا

مهرِ نان آقا

آیت الله العظمی سید عبدالهادی شیرازی از مراجع بزرگ ساکن نجف اشرف بود که در سال 1382ق از دنیا رفت. مرجعیت ایشان به ویژه پس از درگذشت آیت الله العظمی بروجردی، فراگیر شد.

واقعه ای که از دیدار این دو مرجع تقلید شیعیان نقل شده است گویای روابط محترمانه و به دور از هواهای نفسانی این دو عالم بزرگ، و توجه به حفظ جایگاه و منزلت مرجعیت شیعه است.

آقاى محسنى ملایرى نقل مى‏کرد:

آقاى آسید عبدالهادى، آمیر سید على یثربى کاشانى و من براى دیدن آقاى بروجردى رفتیم. در آن موقع آقاى آسید عبدالهادى نابینا بود. ایشان از مشهد برگشته بود.

آقاى بروجردى قبل از رفتن آسید عبدالهادى به مشهد، یک بار به دیدار آقاى آسید عبدالهادى رفته بود و من هم در آن جلسه حضور داشتم. وقتى آقاى آسید عبدالهادى از مشهد بازگشت، تصمیم گرفت ابتداءاً به دیدن آقاى بروجردى برود و صبر نکرد تا ایشان براى دیدن بیاید. آقاى یثربى و آقاى محسنى ملایرى هم بودند.

آقاى محسنى مى گفت:

نزدیک کوچه عشقعلى که رسیدیم، آسید عبدالهادى پرسید تا منزل آقا چقدر مانده است؟ گفتیم: مثلاً دویست قدم. آسید عبدالهادى گفت: مناسب است این راه را پیاده برویم. از درشکه پیاده شدیم و مابقى راه را پیاده رفتیم. وقتى به منزل آقاى بروجردى وارد شدیم، آسید عبدالهادى به آقاى بروجردى گفت: من به آشیخ نصرالله [واسطه آیت الله بروجردی در نجف] گفته‏ام، براى برکت سفره ما، نانِ آقا را بفرستند، با اینکه آسید عبدالهادى خودش شهریه مى‏داد. به نظرم آقاى محسنى مى‏گفت: هنگام بازگشت، آقاى بروجردى کفش آسید عبدالهادى را جفت کرد.

آقای بروجردی به اشخاص مُهرِ نان می داد. کسی نقل می کرد: آشیخ نصرالله به آسید عبدالهادی گفت: اجازه می دهید برای شما هم مُهر نان بفرستم؟ آسید عبدالهادی با کمال امتنان فرموده بود: روی سر من!