سه شنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۰

بیانات


کتاب الصلاه حاج شیخ عبدالکریم حائری


کتاب الصلاه حاج شیخ عبدالکریم حائری

در باب صلاه، کتاب الصلاه مرحوم حاج شیخ کتاب خوبی است و در آن لبّ مطالب ذکر شده و حشو و زوائد ندارد. کسی از مرحوم آقای بروجردی نقل کرد (یا خودم از ایشان شنیدم): کتابی به این محکمی و اختصار در موضوع صلاه نوشته نشده است.

از آقای اراکی شنیدم (و شاید آقای استادی در شرح احوال آیه الله اراکی نیز نوشته باشد) که آقای حاج شیخ می فرمود: زمانی که من مشغول نوشتن صلاه بودم، روزی در حجره بودم، مرحوم آخوند تشریف آورد. ایشان جزوه های مرا دید و خوشش آمد و پسندید.[1]

این کتاب مطابق سلیقه مرحوم آخوند هم هست چون لبّ مطالب در آن ذکر شده است و طبعاً مرحوم آخوند از این گونه کتاب ها خوشش می آمد.


[1] شرح احوال آیه الله اراکی، ص۲۹۱. عبارت مرحوم آیه الله اراکی رحمه الله این است: «خودش (= حاج شیخ عبدالکریم حائری) هم برای بنده نقل کرده، فرمود: یکی روز آن وقت هایی که در نجف بودم، مرحم آخوند خراسانی به منزل بنده تشریف آوردند. دید نوشته هایی در طاقچه است. گفت: اینها چه است؟ گفتم: صلاه. یک قدری نگاه کرد، هی تعریف کرد. گفت: به! عجب حرف خوشی است. سبک مرحوم آقای آخوند هم همین طور بود. عبارت های مختصر و پرمغز داشت. فرمودند: مرحوم آخوند خیلی خوشش آمد».