جمعه ۰۲ مهر ۱۴۰۰

از مرحوم آیت الله سید احمد زنجانی


گزیده الکلام…؛حلم احنف بن قیس


حلم احنف بن قیس

احنف بن قیس، از بزرگان اهل بصره و بسیار محترم بود و یکى از حکماء و عقلاء و سیاسیّین بود. در حلم، ضرب المثل بوده، مى‏گفتند: فلانى از احنف، حلیم‏تر و بردبارتر است. به احنف گفتند: از کجا این حکمت را اخذ و این حلم را یاد گرفتى؟ گفت: از حکیم عصر و حلیم دهرش، قیس بن عاصم منقرى. و به قیس گفته شده که: حلم که را دیدى تا حلم یاد گرفتى و علم که را دیدى تا علم یاد گرفتى؟ گفت: از حکیمى یاد گرفتم که حکمتش تمام نمى‏شود؛ اکثم بن صیفى تمیمى. و به او گفته شد: حکمت و بردبارى و ریاست و بزرگوارى را از که یاد گرفتى؟ گفت: از حلیف حلم و ادب و سیّد عجم و عرب، ابى طالب بن عبدالمطلّب (سلام اللّه‏ علیه).

حلیف، به معنى هم قسم که دو نفر سوگند خورده باشند که با هم باشند؛ کنایه از ملازم بودن است، چون جناب ابوطالب خیلى با حلم و وقار بود. مى‏گویند: شیخى تناور و خوشرو بود که در او، جمال پادشاهان و وقار حکیمان بود.