پنجشنبه ۰۱ مهر ۱۴۰۰

از مرحوم آیت الله سید احمد زنجانی


گزیده الکلام…؛پیشوای عادل


پیشوای عادل

در کتاب «اصل الشیعه»، از ابوسعید منصور بن حسین آبى، متوفّى سنه 422، در کتاب «نثر الدرر» نقل کرده که احنف بن قیس گفت: وارد شدم بر معاویه؛ براى من از گرم و سرد و شیرین و ترش، آن قدر آورد [که] من تعجّب کردم. بعد، یک قسم از خوردنى آورد، من نشناختم. پرسیدم: این چیست؟ گفت: این روده اردک است که با مخ برّه، پر کرده و با روغن فندق، پخته و شکر زده‏اند. من گریه کردم. معاویه گفت: چرا گریه کردى؟ گفتم: على (علیه السلام) را یاد کردم که من در خدمتش بودم؛ وقت طعام و افطارش رسید، مرا نگه داشت. دیدم براى او انبانى آوردند مهر زده. عرض کردم: چه در داخل آن است؟ فرمود: سویق جو. عرض کردم: ترسیدى از او بردارند؟! فرمود: نه، ترسیدم که حسن یا حسین (علیهما السلام)، روغنى یا زیتى بمالند. عرض کردم: حرام است آن یا امیرالمؤمنین؟ فرمود: نه، و لکن بر پیشوایان حقّ لازم است که خودشان را در عداد ضعفاء قرار دهند تا براى فقیر، فقرش دشوار نباشد. معاویه گفت: کسى را یاد کردى که فضل او انکار نمى‏شود.