شنبه ۰۳ مهر ۱۴۰۰

از مرحوم آیت الله سید احمد زنجانی


گزیده الکلام…؛ آثار سوء هم نشین بد

آثار سوء هم نشین بد


این همه دزد و دغل که امروز مى‏بینى، اغلب در اثر همنشینى شده؛ در موقعى که باید کاسبى و هنر یاد بگیرد، رفیقان بد دورش را گرفته، نگذاشته‏ اند پى کسب هنر برود. تا وقت کار گذشته، از خواب وقتى بیدار شده است که هیچ کار بلد نیست، عارش هم مى‏آید حمّالى بکند. این است که شب‏ها مشغول کار مى ‏شود، یک دو نفر مثل خودش را هم پیدا مى‏کند، مى‏زنند به خانه ‏هاى مردم؛ مخصوصا با یک دو نفر از اجزاء تأمینات و شهربانى نیز هم دست شده باشند، خوب از عهده کار بر مى‏آیند. آن وقت مى‏ توانند روز هم کار کنند، آن هم کار مهمّ.

یکى از موثّقین علماء نقل کرد از یکى از دوستانش که اتومبیل شخصى داشته، مى ‏گوید:

در همین قم، ما پیاده شدیم، کار لازمى داشتیم تا انجام بدهیم [و] برگردیم. پس اتومبیل را قفل کرده، در کنار خیابان گذاشته، رفتیم. گویا برگشتن ما چند دقیقه‏اى دیر شد. آمدیم، دیدیم اتومبیل ما را پشت اتومبیل دیگر مى‏بندند ببرند. (چون نتوانستند قفلش را باز کنند؛ و الّا همین طور، در طهران و غیره برده‏اند.) مى‏گفت: یک پاسبان هم در پهلوى آن ها ایستاده بود. خلاصه، اتومبیل را به زحمت از دست آن ها گرفتیم. در اینجا، قاعده بود که پاسبان، آن ها را جلب به اداره نماید؛ ولى پاسبان عوض اینکه آن ها را جلب نماید، با من مباحثه مى‏کرد. معلوم بود که با آن ها شریک بود.