یکشنبه ۰۴ مهر ۱۴۰۰

از مرحوم آیت الله سید احمد زنجانی


گزیده الکلام …؛ استخاره ملّاعلی کنی

استخاره ملّاعلی کنی

استخاره غریبى از مرحوم حاج ملّا على نقل کردند در باب خون گرفتن از حرم ناصرالدین شاه؛ چون مر او را بیمارى سخت عارض شده بود. اطبّاء در تشخیص آن اختلاف کرده بودند و لهذا معالجه‏ شان، ضدّ هم شده بود. چند نفر از آن ها گفته بودند که باید از او خون بگیرند و الّا مى ‏میرد، و چند نفر بر خلاف این، گفته بودند که اگر خون بگیرند مى‏ میرد. شاه متحیّر مانده بود که چه کند. بعد گفته بود: فصل قضیّه را به استخاره واگذار مى‏ کنیم، هر کدام از آن ها را خداوند مصلحت دانست به موقع عمل مى‏ گذاریم.

پس فرستاده بود خدمت آن مرحوم که استخاره‏اى بکند. او استخاره کرده، گفته بود: این استخاره، براى خون گرفتن است و خیلى خوب است بگیرند. پس خون گرفته بودند، خوب شده بود.

به مرحوم حاجى گفته بودند: شما این معنى را از کدام آیه استفاده نمودید؟ فرموده بود: از این آیه شریفه که خداوند خطاب به شیطان نموده، مى‏فرماید: «فاخرج منها فإنّک رجیم»[1]؛ چون شیطان در وجود انسان، مثل خون در عروق آنان در جریان است. از اینجا من حدس زدم که باید قصّه، قصّه خون گرفتن باشد و این خون هم فاسد است، پس باید از عروق بیرونش کنند؛

و لکن از وادى داستان طغیان شیطان، منتقل شدن به وادى داستان طغیان خون که در میانشان فرسنگ‏ها فاصله است، کرامتى است که از آسمان غیب به صفحه خاطر آن جناب نزول یافته؛ وگرنه ادراک این معنى از آن آیه شریفه، از حریم اذهان متعارفه بى‏نهایت دور است. گویا مرگ آن بیمار، آن وقت مقدّر نبوده، خداوند این معنى را در قلب او القاء نموده است که به وسیله عمل به آن، آن بیمار را بهبودى حاصل شود.


[1]. حجر، 34.