یکشنبه ۰۴ مهر ۱۴۰۰

از مرحوم آیت الله سید احمد زنجانی


گزیده الکلام …؛ امام زمان علیه السلام از منظر اهل سنت

امام زمان علیه السلام از منظر اهل سنت

و عمده طرف بحث شیعه در این عقیده، برادران اهل تسنّن ما هستند که وجود حضرت حجّت (علیه السلام) را منکرند؛ با اینکه اخبار مهدى (علیه السلام) را که «زمین را پر از عدل و قسط مى‏کند بعد از آن که با ظلم و جور پر شده باشد» [را] ائمّه حدیث از اهل تسنّن، مانند بخارى و مسلم و ترمذى و نسائى و ابوداود و ابن ماجه، همه در صحاحشان ضبط کرده‏ اند؛ و از اکابر حفّاظ، أحمد بن حنبل و ابوالقاسم بطرانى و ابونعیم اصفهانى و حمّاد بن یعقوب روجنى و حاکم صاحب مستدرک؛ و از علمایشان، گنجى و سبط ابن جوزى و خوارزمى و ابن حجر و ملّا على متّقى صاحب کنز العمّال وشبلنجی و قندوزى و غیر آن ها، همه نوشته‏اند؛ چنانچه آقاى آقا سیّد صدرالدین صدر، از رؤساى حوزه علمیّه قم، در رساله «المهدى» که تازه تألیف و طبع نموده، کلمات آن ها را یکان یکان، با اشاره به صفحه و خصوصیّات نگاشته، هر که بخواهد رجوع کند[1].

اگرچه این کتاب، عربى است؛ ولى یکى از فضلاء قم، آن را به فارسى مشغول ترجمه است. ان شاء اللّه‏ بعد از اختتام و نشر آن، اهمّیّت آن براى فارسى زبانان هم معلوم خواهد بود؛ چون در این کتاب، یک کلمه از شیعه نقل نکرده [و] فقط از کتب اهل تسنّن نقل نموده. آن ها با اینکه اخبار مهدى (علیه السلام) را اجمالاً یا تفصیلاً در کتاب هاشان، نقل و خصوصیّات همین مهدى را در کتاب هایشان ضبط کرده ‏اند که جز به غیر حجّت منتظر که شیعه قائلند، به کسى منطبق نمى ‏شود؛ با وجود این، با شیعه در این عقیده بحث مى‏ کنند.

بهتر این است با صاحبان این کتاب ها که از خودشان است بحث نمایند، نه با شیعه. پس اگر خدا ناکرده، کتب شیعه را بشویند در اثبات وجود امام منتظر، با آن خصوصیّت که شیعه معتقدند، کتاب‏هاى علماء تسنّن کافى است.

مثلاً در کتب ایشان ضبط است که مهدى(علیه السلام) از عرب است، از قریش است، از اولاد بنى هاشم، از اولاد عبدالمطّلب، از اولاد أبى طالب، از آل محمّد (علیهم السلام)، از عترت، از اهل بیت، از ذوى القربى، از ذرّیّه، از اولاد على، از اولاد فاطمه، از اولاد حسین، از اولاد صادق، از اولاد رضا، ابن حسن عسکرى، نهمین از فرزندان حسین، دوازدهم خلفاء، دوازدهم اوصیاء، دوازدهم ائمّه و غیر این ها از خصوصیّات در کتاب‏هاى ایشان به طورى که آقاى صدر فرموده ضبط است.

و مخصوصا در کتاب مزبور، اسم کتاب‏هاى آن ها را تعیین و صفحه‏ اش را نیز معیّن نموده است. هر که بخواهد که به کتب آن ها مراجعه کند، در کتاب المهدى، اسم کتاب و صفحه آن را پیدا کند و آن گاه مراجعه کند، ببیند که همه این خصوصیّات در کتاب‏هاى علماء تسنّن هست یا نه؛ و آن گاه ملاحظه کند که این خصوصیّات در غیر امام منتظرى که شیعه قائل‏اند هست یا نه. براى اثبات این مطلب، همین کتاب‏هاى ایشان کافى است، بدون مراجعه به کتب شیعه، با اینکه در حقّ چند نفر از صاحبان کتب که اشاره شد، از باب «مشابه المشابه للشى‏ء مشابه لذلک الشى‏ء» گفته ‏اند [که] مشابه رسول اللّه‏ (صلّی الله علیه و آله و سلّم) است در راستى و روش نیکو.


[1]. سیّد صدر الدین، صدر، کتاب المهدی، دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیّه قم، قم، ایران،،سال١٣٨۶ش.