پنجشنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۰

از مرحوم آیت الله سید احمد زنجانی


گزیده الکلام …؛ خط بایسنقر و کتابت قرآن


خط بایسنقر و کتابت قرآن

شنیده‏ام که بایسنقر بن شاهرخ بن امیر تیمور گورکان، قرآنى به خطّ خیلى ریز ـ تقریباً به قدر قرآن حمایل ـ نوشت. وقتى که آن را تمام کرد، براى هنرنمایى، پیش امیر تیمور آورد که خلعتى و امتیازى براى خود صادر نماید. از قضا، امیر بدش آمد و بدش گفت. فرمود: این، هتک کلام اللّه است. قرآن با آن بزرگى و عظمت را در قالب به این کوچکى قرار دادن، آن را کوچک نمودن است.

بایسنقر، براى جبران آن، این دفعه قرآنى نوشته که قطعه ورقش، تقریباً یک زرع و نیم درازى و یک زرع و خورده پهنایى داشت. بعد، آن را روى دوچرخه گذاشته، پیش امیر تیمور آورد. امیر تیمور بسیار خوشش آمد [و] خلعت و امتیازش داد.

یکى از رفقا گفت: بعضى از اوراق این قرآن، در تهران، در بعضى از خانواده‏هاى قدیمه هست و من زیارت کرده‏ام. مى‏گفت: به قدر یک قالیچه بود. یک سطر از آن نیز در قم، منزل آقاى آقا میرزا محمّد فیض مجتهد قمّى است؛ نگارنده زیارت کرده‏ام. از بایسنقر، خطّى در مشهد، در مسجد گوهرشاد هست و آن، کتیبه‏اى است که در حاشیه ایوان مقصوره است که در آخرش نوشته: کتبه راجیاً إلى اللّه بایسنقر بن شاهرخ بن امیر تیمور گورکان، سنه 821.