یکشنبه ۰۴ مهر ۱۴۰۰

از مرحوم آیت الله سید احمد زنجانی


گزیده الکلام …؛ فضیلت حج و گناه ترک آن

فضیلت حج و گناه ترک آن

چون در تفسیر آیه شریفه «من کان فى هذه أعمى فهو فى الآخره أعمى».[1]

وارد شده که آن در باب آنهایى وارد شده که حج را تأخیر مى‏اندازند تا اینکه أجلشان مى‏رسد چون آنها از دیدن این فریضه الهیه کور و نابینا شده‏اند خداوند در قیامت آنها را کور و نابینا محشور مى‏سازد. پس اهمیت این تکلیف اقتضا مى‏کند که بنایى به این عظمت براى تذکار ویادآورى این فریضه مهمه در پیش چشم مردم باشد تا غفلت از آن ننمایند. اخبار متعدده وارد شده که هر که بمیرد در حالتى که تکلیف حج را بدون عذر نیاورده باشد پس او یهودى یا نصرانى مى‏میرد. یعنى در قیامت در صف مسلمین نمى‏ایستد و به اسلام معرفى نمى‏گردد. از این اخبار در مى‏آید که اسلام آنها در قیامت ضامن آنها نیست بلکه فقط در دنیا ضامن است.

حضرت رسول اکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله‏وسلم به قطار شتران حجاج نگاه کرد و فرمود:

پا بر نمى‏دارند مگر اینکه حسنه‏اى براى آنها نوشته مى‏شود، و پا نمى‏گذارند مگر اینکه سیئه‏اى از آنها محو مى‏شود و وقتى که اعمالشان را به جا آوردند به آنها گفته مى‏شود که بنایى احداث نمودید، دیگر ویرانش نکنید، و گذشته را کفایت کردید، در آینده نیز خوبى نمایید.

از حضرت امام على النقى علیه‏السلام نقل شده که حضرت امیر علیه‏السلام از جانب پدر و مادر خود و پدر
رسول الله صلى‏الله‏علیه‏و‏آله‏وسلم حج به جا مى‏آورد، تا اینکه رحلت کرد. و به حضرت حسن و حسین نیز همین
وصیت را کرد. و هر امام از ما همین‏طور [رفتار] مى‏نماید.

در مستدرک الوسائل از بعضى از بزرگان که زیاد حج به جا مى‏آورده نقل نموده [است] که فرمود:

من از جانب رسول الله صلى‏الله‏علیه‏و‏آله‏وسلم حج به جا مى‏آورم و آنچه را که خدا براى من جزا قرار داده آن را نیز به اولیاى او واگذار مى‏کنم، و ثوابى که از بابت این مى‏دهند آن را نیز بر مؤمنین و مؤمنات هبه مى‏کنم.


[1] – سوره اسراء، آیه 72