سه شنبه ۰۶ مهر ۱۴۰۰

از مرحوم آیت الله سید احمد زنجانی


گزیده الکلام…؛ نجات یافتن عجیب


نجات یافتن عجیب

خداوند براى نجات، سبب‏هایى دارد خیلى عجیب.

آقا سیّد محمّد قزوینى، فرزند آقاى حاج سیّد محمّد باقر معظّم له نقل کرد که:

در قزوین، میرزا شکراللّه نامى که در مجالس روضه‏ خوانى، پامنبرى مى‏ خواند و هر سال هم بعد از ماه صفر، سورى به اهالى منبر مى‏داد، در یکى از سال‏ها که روز دعوت همان سور بود، مدعوّین در اتاق بودند؛ میرزا شکر اللّه را پسر دو ساله بود که تازه راه مى‏رفت. او رفته دمِ چاه، توى دلو نشسته؛ از قضا، دلو رفته بود توى چاه؛ یک نفر دیده، فریاد زده بود که بچّه توى چاه افتاد. همه مهمان‏ ها دویده بودند بیرون که بچّه را از چاه بیرون بیاورند. در این اثنا که مشغول بیرون آوردن بچّه بودند، سقف همان اتاق پایین آمد، مهمان ‏ها از آسیب آن محفوظ ماندند. بچّه هم صحیح و سالم از چاه بیرون آمد؛ چون از دلو پرت نشده بود و آب هم دلو را کاملاً نگرفته بود. پس، فورى دلو را کشیدند، بچّه از توى آن بیرون آمد.