جمعه ۰۲ مهر ۱۴۰۰

ویژه نامه


یوم الهدم

فِی بُیُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ یُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ‏

هشتم شوال سالروز تخریب قبور بقیع که به یوم الهدم نیز معروف است . در این روز در سال 1344 هجری قبور ائمه بقیع علیهم السلام و نیز قبر حضرت حمزه در اُحد به دست ‏وهابیون تخریب شد‏.

آنان اضافه بر قبور مطهر ائمه معصومین علیهم السلام ، دیگر قبور را هم تخریب نمودند که عبارتند از: قبر مطهر فاطمه بنت اسد علیهما السلام مادر امیرالمؤمنین علیه السلام ، ‏قبر مطهر حضرت ام النبین علیها السلام ، قبر ابراهیم پسر پیامبر صلی الله علیه واله ، قبر اسماعیل فرزند ‏حضرت صادق علیه السلام ، قبر دختران پیامبر صلی الله علیه واله ، قبر حلیمه سعدیه مرضعۀ پیامبر صلی الله ‏علیه واله و قبور شهدای زمان پیامبر صلی الله علیه واله.‏

وهابیان در سال 1343 در مکه گنبدهای قبر حضرت عبدالمطلب ، ابی طالب ، خدیجه ، و زادگاه پیامبر صلی ‏الله علیه واله و فاطمه زهرا علیها السلام را با خاک یکسان کردند . در جده نیز قبر حوا و دیگر قبور را ‏تخریب کردند.‏ در همان سال به کربلای معلی حمله کردند ، و ضریح مطهر را کندند و جواهرات و اشیاء نفیس حرم مطهر ‏را که اکثراً از هدایای سلاطین و بسیار ارزشمند و گرانبها بود ، غارت کردند و قریب به 7000 نفر از علما ، ‏فضلا و سادات و مردم را کشتند. سپس به سمت نجف رفتند که موفق به غارت نشدند و شکست خورده ‏برگشتند‏.( کشف الارتیاب : ص 77 . شهداء الفضیله ( علامه امینی ) : ص 388 )

این عقیده آنها همانند بسیاری از عقاید باطل دیگرشان برگرفته از افکار و عقائد ابن تیمیه می باشد. در کتاب منهاج السنه، چنین می‌گوید:‏

فالمشاهد المبنیه على قبور الأنبیاء و الصالحین من العامه و من أهل البیت کلها من البدع المحدثه المحرمه فی ‏دین الإسلام.‏

حرم های ساخته شده بر قبور انبیاء و صالحین و اهل بیت، تمامشان از بدعت های حرامی است که در دین ‏اسلام ایجاد شده است و بر خلاف دین الهی است و نوعی شرک است.( منهاج السنه ج2، ص437 ‏ ‏)

این در حالیست که در روایات مذکور در کتب معتبر عامه، برجواز بنای قبور و بزرگداشت آنان روایات فراوانی وجود دارد.

به عنوان نمونه در تفسیر آیه شریفه

إِذْ یَتَنَازَعُونَ بَیْنَهُمْ أَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوا عَلَیْهِمْ بُنْیَانًا رَبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ قَالَ الَّذِینَ غَلَبُوا عَلَى أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَیْهِمْ ‏مَسْجِدًا

– که بعد از روشن شدن قضیه اصحاب کهف، مردم می آیند می بینند که اینها در درون غار از دنیا رفته اند. کسانی ‏که آنجا حاضر شدند، دو دسته بودند؛ یک دسته کفار و یک دسته مؤمنین. نزاعی در گرفت.- یک عده گفتند که ‏بر روی قبر اصحاب کهف، ساختمان یادبودی بناء می کنیم. عده ای که قدرت بیشتری داشتند و غلبه پیدا ‏کردند بر دسته اول، گفتند که ما بر روی قبر آنها مسجد بناء می کنیم.‏

در کتاب تفسیر طبری در رابطه با جواز بنای مسجد بر روی قبور و نماز خواندن چنین آمده است :

فقال المشرکون نبنی علیهم بنیانا، فإنهم أبناء آبائنا و نعبد الله فیها؛ و قال المسلمون: نحن أحق بهم، هم منا، ‏نبنی علیهم مسجدا نصلی فیه و نعبد الله فیه.‏

مشرکین گفتند: ما بر روی قبر آنان ساختمان یادبودی بناء می کنیم، چون آنان فرزندان اجداد ما هستند.‏مسلمانان گفتند: ما سزاوارتریم، چون آنان مؤمن و موحد بودند و بر روی قبر آنها مسجد بناء می کنیم و در ‏این مسجد عبادت می کنیم.‏(جامع البیان طبری، ج15، ص278 – درالمنثور سیوطی، ج4، ص217 – فتح القدیر، ج3، ص277‏)

همچنین زمخشری در تفسیر این آیه چنین میگوید:‏

لنتخذن على باب الکهف مسجدا، یصلی فیه المسلمون و یتبرکون بمکانهم:بر درب غار، مسجدی بناء می کنیم تا مسلمانان در آنجا نماز بخوانند و به محل دفن اصحاب کهف تبرک ‏بجویند.‏(کشاف زمخشری، ج2، ص477 – تفسیر نسفی، ج3، ص8‏)

همچنین در آیه 36 سوره نور چنین میخوانیم:

فِی بُیُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ یُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ یُسَبِّحُ لَهُ فِیهَا بِالْغُدُوِّ وَ الْآَصَالِ.(در خانه هایی که خداوند اجازه داده است تا این خانه ها برافراشته شود و نام خدا در این خانه ها برده شود و صبحگاهان و عصرگاهان، تسبیح خداوند در آنجا گفته شود.)

برخی از بزرگان اهل سنت مانند این عباس و مجاهد در رابطه با معنای ( تُرْفَعَ )رای داده اند که مراد از تُرْفَعَ یعنی:‏(تُبنی و تُعلی):ساختمان بناء شود و برافراشته شود.‏(تفسیر بحر المحیط، ج6، ص421 – زاد المسیر ابن جوزی، ج5، ص364‏)

از سوی دیگر در بسیاری از منابع دیگر عامه به این نکته تصریح شده که توسط خلیفه دوم ، برای قبر پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) دیواری بنا شده است.( وفاء الوفاء سمهودی، ج2، ص541‏)در این کتاب نیز چنین میخوانیم: و بَنَت عائشه حائطا بینها و بین القبور و کانت تسکنها و تصلی فیها قبل الحائط و بعده.

عایشه در کنار قبر پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)، قبل از اینکه دیواری بر اطراف قبر نبی مکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) بناء شود و بعد از بناء دیوار، در آنجا هم سکونت داشت و هم عبادت می کرد(وفاء الوفاء سمهودی، ج2، ص544)