با اکتفا به واجبات نماز و اجازه از میهمان قابل جمع است بنابراین نماز اول وقت مقدم است مگر اینکه عرفا اهانت به میهمان تلقی شود که در آن صورت تاخیر بیاندازد.

هرچه موجب تکریم میت مسلمان شود، مطلوب است. البته از اسراف و بقیه امور محرمه و مکروهه پرهیز گردد.

اختیار از شروط تحقق سفر شرعی نیست بلکه همین که می داند به مسافت شرعی -هر چند به اجبار- می رود کفایت می کند.

اگر آماده تکبیر گفتن هستند، می تواند اقتدا کند و نیز اگر فاصله این شخص تا نفر بعدی که اقتدا کرده، کمتر از قامت شخص در حال سجده باشد، اتصال برقرار می شود.

حضور در مجلس گناه اگر با ترک نهی از منکر یا تأیید گناه همراه باشد، جایز نیست.

اگر در آن ماده مست‌کننده وجود دارد، هرچند به دلیل مقدار ناچیزش مستی نیاورد، نجس و استفاده از آن در غیر مورد ضرورت حرام است. تولید و خریدوفروش آن به عنوان دوا نیز در صورتی که وجود آن ضرورت اجتماعی نداشته باشد، جایز نیست.

هروقت امکان وصول داشت فورا خمس آن را بدهید.

اگر خواب ماندن شخص باعث می‌شود به این امر عادت کند یا به جهتی دیگر بیدار کردن او احسان به وی به‌حساب آید- مانند اینکه خواب ماندن وی بدون عذر باشد - بیدار کردن اشکال ندارد حتی اگر اذیت شود، ولی اگر خواب ماندن به‌صورت اتفاقی باشد و جهت راجحی نیز برای بیدار کردن نباشد، بیدار نمودن وی اگر مستلزم ایذا شود جایز نیست.

نمازها و روزه‌هایی که اصلا انجام نداده‌اید یا به گونه صحیح انجام نداده‌اید را باید قضا کنید.

صرف حاذق بودن، مجوز رجوع به نامحرم نیست و اگر رجوع به پزشک نامحرم مستلزم نگاه و یا لمس حرام باشد تنها در صورت اضطرار و استیصال، و آن هم به مقدار ضرورت جایز است یعنی اگر با نگاه كردن بتواند معالجه كند نبايد دست به بدن او بزند و اگر با دست زدن بتواند معالجه كند، نبايد بدن او را ببیند.