تم محرم

در فرض سؤال، روزه باطل است البته این حکم در مورد ماه رمضان اگر نگاه به ساعت عرفاً تحقیق به‌حساب آید، مبنی بر احتیاط است.

همینکه از قبل بنا داشته آن روز را روزه بگیرد، کافی است و از قلب گذراندن لازم نیست.

کفاره باید به اندازه طعام باشد و به مسکین -که وضع معیشتی وی از فقیر سخت تر است- تملیک شود البته وی می‌تواند بعد از تملّک، آن را تبدیل کند و بفروشد.

همینکه خوف ضرر برای وی هرچند از کلام دیگران ایجاد شود کافیست. اگر نفع و ضرر خود را تشخیص نمی‌دهد، ملاک، نظر ولیّ (پدر یا جدّ پدری) اوست.

در مسافرت شرعی با رسیدن به حد ترخص، نماز شکسته میشود ولی بطلان روزه با خروج از شهر است. همچنین است حکم مسأله در بازگشت از سفر یعنی با رسیدن به حد ترخص، نمازش کامل میشود ولی با رسیدن به وطن یا جایی که قصد اقامت کرده، میتواند قصد روزه کند.

باید روزه‌ ها را قضا نماید ولی کفّاره ندارد.

واجب است روزه خود را بگیرید. اطاعت از شوهر در این موارد، جایز نیست.

روزهاش باطل است و باید بعداً قضا کند و اگر احتمال هم نمیداده این کارش حرام است، کفاره ندارد.

باید بر اساس اوقات شرعی محل سکونت خود روزه بگیرند و مجرد مشقت عذر نیست. بله! اگر به خاطر طولانی بودن روز دچار سختی غیرقابل تحمل شوند، می توانند روزه خود را افطار کنند ولی بعداً باید قضای آن را بجا آورند و مهاجرت به مناطق دیگر لازم نیست.

رؤیت هلال در این موارد کافی نیست؛ بلکه باید مطمئن بود در فرض نبود مانع، هلال با چشم عادی، آن هم برای منطقه مکلف و ارتفاعات نزدیک، قابل رؤیت است.